اخرین روزهای دلواپسی

بعد از چند ایامی باز گذرم به وبلاگ افتاد 

چه بگویم که زندگی را سخت انتخاب کردم . اما کسی کنارم هست که حضورش گرما میدهد

گاهی این گرما هم در کناره این سختی کم میاره .ولی به قول خودم چه باک است چه غم است

همچنان پیش خواهیم رفت به اتفاق هم.هیچ کس جز من و امید من این حرفها را اگر هم همه ی دانشمندان جمع شوند نمیگیرند

وقت تنگ است همچو کبوتر باید پرید رفت تا اشیانه ساخت .